A World Without

Three Chords And The Truth UK
Monday, 30 January 2017
Stephen Simmons – A World Without : Blue Rose Records

‘A world without art has no hope’ ponders Stephen Simmons on the last track of his latest album, but fortunately its detachment from reality is confirmed in the subsequent CD liner notes. In fact Stephen is forever grateful that he has been able to practise his own art form comprehensively over a considerable number of years including the last decade both in a recording capacity and overseas touring act. A WORLD WITHOUT had its US release last year, with a switch in focus now to European audiences ahead of yet another visit planned for this spring. For those familiar with Stephen’s work, the content continues in a similar vein, with a range of tunes springing out from a singer-songwriter base often in a rock ‘n’ roll direction. Overseas, Stephen will always be aligned to his country music roots especially with a home base of Nashville and an upbringing in small town Tennessee.

Eleven self-penned tracks form the primary content of this record following an opening piano prelude composed and played by his band partner Molly Jewell. She in fact joined Stephen for some house concert dates a couple of years ago. However his general touring mode especially in the UK is as a solo artist, although frequently he is joined by the full band, mainly for dates on continental Europe. Part of the themes that echo on the new record do call in on the subject of solitude, alongside the perpetual tribulations of confused love, the wonder of travel and perusing the grey area between fact and fiction.

Without the necessary insight of song background information or their associated live stories, the listener can only deduce the relevant meanings and inspirations. ‘Baby Brother’s Got A Baby Now’ possesses a strong sense of reality, while ‘West’ assumes a degree of migration-induced fiction. Elsewhere one can only surmise the love related origins of ‘Fairy Tales (The Flower’s Burden)’ and ‘The Music Highway’. However the expansive musings on ‘Puritan Cowboy’ could only possibly be of an autobiographical nature. Regardless of the underlying meanings, each song reaches the listener in fully primed condition enabling the pleasure of enjoying the content to be a smooth process.

The latter mentioned track, along with an earlier one referencing part of I-40 linking Nashville with Memphis, are among the album highlights. Add to this the lovely chorus adorning ‘Silver Moon Saloon’ and the contemplative nature of the closing track ‘On Top Of a World’ gives you a solid quartet from which to get to grips with the rest of the album.

Musically the journey mixes the tempo of the tender ballad with the upbeat rocker and from a performer groomed on the country music icon there is significant pedal steel, although not over done to make this a shoe-in genre release. To the contrary it is difficult to pigeon hole this album which is probably a credit to Stephen’s independent streak.

Stephen Simmons is an artist to whole heartedly believe in. There are no short cuts or gimmicks and you are led to assume that the long road will always be taken if it’s the right road. Intelligent, intuitive, inquisitive and contemplative possibly go a long way to defining his song writing and it has been a pleasure acquainting oneself with his body of work over the last few years, both on record and in several live shows attended. A WORLD WITHOUT is an extension of a principled troubadour re-enacting their artistic calling and should be marked as a record to check out.

ALTCOUNTRY.NL
Stephen Simmons
Opgeslagen in: RECENSIES — John Gjaltema @ 23:57
‘So I headed West / And I hopped a train / Traded my old dirt plow / For a prospecting claim.’ Onderweg, altijd maar onderweg. De troubadour wil niet anders. Van West naar elders. Hij is ergens en hij gaat weer weg. Net zo makkelijk. One Fast Move en hij is verdwenen. A World Without (Blue Rose Records/Sonic Rendezvous) van Stephen Simmons staat weer vol met dat soort liedjes. ‘With my Cowboy Ways / And my Puritan Roots / I set out each day / And I seek to live true’, klinkt het op Puritan Cowboys. Simmons brengt waardigheid. Hij zoekt zijn eigen weg over The Music Highway: ‘Well I hitched a ride to Memphis with a ragtag band / They were chasin’ Rock N Roll and women in a van / I was chasin’ the blues with the strongest whisky I could get / And chasin’ the truth and a tune in my head.’ Simmons mag een beetje nasaal zingen, je volgt hem op zijn woord. Want ook al vlamt het nergens hoog op, de passie dringt tot het diepste door. ‘A world without art has no hope’, geeft hij nog mee als wijze les op On Top Of A World.

KEYS AND CHORDS
STEPHEN SIMMONS: A WORLD WITHOUT
13/10/2016

​Opgegroeid in een stadje in Tennessee kwam de jonge Simmons in contact met countrymuziek. Inmiddels is hij tien albums verder en heeft hij de in zijn jeugd opgevangen country versmolten met rootsy folkrock en roadhouse rock & roll. Simmons is voortdurend ‘on the road’ en dat blijkt ook uit zijn recente ‘A World Without’. Beelden van goudzoekers, overzeese reizen, verliefden die ouders worden en zijn eigen ervaringen duiken dan ook hier en daar op in de 12 nummers. Om eer te bewijzen aan zijn familie, die hem steeds weer inspireerde, laat hij enkele familieleden de samenzang verzorgen. ‘A World Without’ start met het mooie ingetogen ruim 1 minuut durende ‘Prelude’ met Molly Jewell op piano. Stephen heeft een typische countrystem die wel wat gelijkenis vertoont met die van Don Williams, wat hij laat horen in het rustige ‘West’, een song over een migrant op zoek naar een nieuwe wereld. Countryrockend gaat Simmons tekeer in ‘Puritan Cowboys’ met een leuke bijdrage van Smith Curry op lapsteel. Met de ballade en tevens titeltrack stelt Simmons die situaties aan de kaak die liefde geen kansen geven. Flarden tekst als ‘War Will Break Your Heart’ en ‘The Church Will Break Your Heart’ zijn in dit verband veelzeggend. Wanneer Stephen tevens de mondharmonica bespeelt in het rockende ‘Every Time’ komt Bruce Springsteen zelfs om de hoek kijken. Diezelfde Boss komt opnieuw tevoorschijn in ‘One Fast Move’, terwijl het leven onderweg onderwerp is van ‘The Music Highway’. Wanneer Simmons alleen aan een tafeltje voor twee zit, pulkend aan bierviltje, hoopt hij dat de liefde hem daar zal vinden. Onderwerpen genoeg voor ‘The Silver Moon Saloon’ een authentiek countrynummer.
De in dit genre niet voor de hand liggende onderwerpen die Simmons hier aansnijdt, zijn warme stem en de degelijke muzikale omkadering maken van ‘A World Without’ een niet onaardig album.

JOHNNY’S GARDEN (NL)
Stephen Simmons: A World Without
Rein van den Berg: 10 Sep 2016

Wellicht zou je kunnen stellen dat weinig schokkende evoluties zich binnen Simmons’ carrière hebben voltrokken, maar qua stemming is hij op zijn latere albums aanmerkelijk gelouterd. Bij nadere beschouwing niet verwonderlijk, want Last Call en Drink Ring Jesus bevatten teksten van een opstandige jongeman die zich losmaakte van zaken die hem in de weg hadden gezeten. Eén daarvan was religie. Stephen Simmons heeft die vroege frustraties al lang achter zich gelaten en A World Without (Art Has No Hope) zou wel eens zijn meest gebalanceerd, meest coherente album kunnen zijn. Simmons heeft sinds zijn Tennessee-jaren amper stil gezeten, en aangezien zijn teksten overwegend ontstaan uit observaties, zou je mogen verwachten dat hij iets te vertellen heeft. Hij is veelal onderweg, met publiek aan beide zijden van de oceaan. Hij ontmoet al reizend veel mensen, die allemaal hun eigen invalshoek hebben op uiteenlopende kwesties. Zelfs wanneer je politiek negeert, dan blijven voldoende analyses te maken, zou je zeggen. Een bevoorrechte positie.
Het album opent stemmig met een Prelude. Een compositie van Molly Jewel, die het album als een rode draad opluistert met haar pianospel. Waarna Stephen Simmons zijn reis begint op West en graaft in zijn herinneringen, over een jonge man met een ambitieus doel. Puritan Cowboys doet mij onwillekeurig denken aan Jackson Browne. Dit komt deels omdat dit nummer, dit album ook, een typische folkrock-plaat is. Met open vizier, open voor kritiek, zonder dubbele agenda stapt hij de wereld in. This world plays tricks on us all. We can find love within is de conclusie die volgt in de titelsong. Fairy Tales (The Flower’s Burden) mag je beschouwen als een liefdesliedje. Fijn dat er de ondersteuning van een geoliede band is, het geeft een song als One Fast Move tanden. Mando Saenz doet van zich spreken als mede componist van The Silver Moon Saloon. A World Without is een mooi beschouwend album. Ik had het album al geruime tijd thuis liggen, en vond het in eerste instantie ietwat vlak. Af en toe nadrukkelijk stil staan bij zijn teksten helpt. Bij veelvuldige beluistering opent de plaat zich steeds meer. Het is niets anders dan Stephen Simmons die zijn stinkende best doet. In oktober is hij weer aan deze kant van de plas!

CTRL.ALT.COUNTRY (BE)
STEPHEN SIMMONS “A World Without” (Blue Rose Records / Sonic Rendezvous)

(4****)

Eerlijk? Er zijn maar weinig singer-songwriters die wij een warmer hart toedragen dan de Amerikaan Stephen Simmons. En dat is al zo sinds onze eerste kennismaking met zijn werk ergens in de loop van 2004, ten tijde van zijn fantastische studiodebuut “Last Call”. Ondertussen goed en wel een album of tien diep in z’n carrière groeide Simmons uit tot één van de allerbesten in zijn vakgebied. Iets wat de echte connoisseurs natuurlijk al wel langer weten. Maar een doorbraak op wat grotere schaal, die kwam er helaas nog steeds niet. En dus veranderde onze man voor z’n nieuwe worp “A World Without” het geweer maar regelmatig even van schouder. Sommige van de deuntjes erop hengelen zo ons inziens vrij nadrukkelijk naar wat meer airplay en een daar logischerwijze ook uit voortvloeiende grotere verkoop. En da’s toch wel even wennen.

Openen mag “A World Without” Molly Jewell, Simmons’ vaste begeleidster wanneer hij op tournee is. Met een ingetogen pianoprelude meer bepaald. Vervolgens stoten we op een streepje vintage Simmons. Goudkoorts heerst in het bedaarde “West”. Eén van de vele liedjes hier, waarin we te maken krijgen met mensen on the move. Da’s zo ongeveer het centrale thema van de plaat, die deels ook autobiografisch blijkt. Fictie fijntjes afgewisseld met realiteit dus.

Een eerste nummer dat onze inleiding enigermate rechtvaardigt is het daaropvolgende “Puritan Cowboys”. Dat is immers een catchy roots rocker die ons meer dan eens deed terugdenken aan Tom Petty’s hit “I Won’t Back Down”. Als ideaal tegengewicht daarvoor is er vervolgens het titelnummer. “A World Without”. Geef toe, je dacht er net als ons van in den beginne al het woord love achter, en daarover gaat het dan ook. De immer aanwezige hoop op liefde. Daarna is er het op z’n Springsteens ingehouden bij een jong stel mee aan tafel aanschuivende “Fairy Tales (The Flower’s Burden)”. Opnieuw een liefdeskwestie. Ze houdt van me, ze houdt niet van me, weet u wel.

En over Springsteen gesproken, die zou ook wel eens model kunnen hebben gestaan voor de knappe rocker “Every Time”. Mede dankzij echt wel zalig elektrisch gitaarwerk van Dave Coleman zo ongeveer het dichtst dat Simmons al ooit bij een heuse hit kwam. In de ballad “The Music Highway” staat verwachtingsgetrouw het leven van een muzikant on the road centraal. En “One Fast Move” is opnieuw een echte dijk van een country rock song. Think Reckless Kelly! Zoiets.

Bleven dan nog onontgonnen: het ons van opzet best wel wat aan het werk van Simmons’ grote voorbeeld Don Williams herinnerende “Silver Moon Saloon”, het op soulvolle wijze in de eerste persoon enkelvoud aangereikte en zich resoluut aan dromen en het eigen geloof vasthoudende “Dreamers And Kings”, het onder meer met z’n pa en z’n zus gedeelde “Baby Brother’s Got A Baby Now” en de met fijn harmonicawerk omzoomde afsluiter “On Top Of A World”.

(Op 22 oktober aanstaande staat Stephen Simmons op het podium van het RAMBLIN’ ROOTS FESTIVAL in TivoliVredenburg in het Nederlandse Utrecht.)

DUST OF DAYLIGHT (NO)
Stephen Simmons – A World Without
Av Rune Letrud – 19. august, 2016
Share on Facebook Tweet on Twitter
Stephen Simmons slipper sitt tiende studioalbum, og jeg er glad for å kunne fortelle at vår gode venn fra Nashville har begått karrierebeste på A World Without.

Stephen Simmons World WithoutHan har en imponerende merittliste på platefronten, med den ene sterke utgivelsen etter den andre – der jeg setter plater som Drink Ring Jesus, Last Call, Hearsay og ikke minst den utsøkte The Big Show som favoritter. Men med A World Without gnistrer det virkelig av den joviale herren fra Woodbury i Tennessee som er klar for Norgesturné og DoD Live i november.

Historiefortelleren Stephen Simmons viser seg virkelig frem, og kombinert med hans utrolig behagelige stemme, så har Stephen og bandet satt sammen en maktdemonstrasjon av en plate.

Bandet består i all hovedsak av Tim Blankenship på trommer, Duane Blevins på bass, Eric Fritsch og Dave Coleman på gitarer, og Molly Jewell på tangenter og vokal. Jeg så Stephen og Molly live i Nashville i fjor høst, og den duoen er virkelig en perfekt liten godbit.

Alex McCollough spiller Pedal steel, Smith Curry spiller Lap steel, og så ser det ut til at han har fått med seg litt familie som gjestevokalister – der både Stephanie, Wade og Glen Simmons er kreditert på hver sin låt.

Jeg har hatt denne platen siden i fjor høst. Det tok litt tid før jeg fikk somlet meg til å høre på den, men siden i vinter har denne gått med jevne intervaller. OG endelig er releasedato kommet og alle kan nyte denne godbiten av en plate.

Det er i første omgang tekstforfatteren, låtskriveren og melodisnekkeren Stephen Simmons som skinner sterkest på denne platen. Produksjonen er elegant, og vokalen er krystallklar – med instrumenter lagvis og respektfullt plassert rundt stemmen til Simmons.

Melodiene spenner fra folkesangeren Stephen Simmons, via country til rockeren Stephen Simmons. Alle låtene har fått en påkledning som kler teksten, og lar oss høre dybden i tekstene og spennet i Stephen Simmons som artist.

Stephen Simmons & Molly Jewell
Stephen Simmons & Molly Jewell
Molly Jewell åpner platen med en nydelig liten pianomelodi som hun har kalt «Prelude».

«West» har blitt historien om en jernbaneslusk som drømmer om å komme seg hjem til kjæresten. En vakker kjærlighetshistorie bygget på harde kår og kompliserte skjebner.

Pedal steel gitaren til McCollough og koringen til Molly Jewell hever dette til uante høyder, og stemningen er direkte nydelig. Vi krysser fingrene for personen i sangen, og håper det ordner seg til slutt…

Bandet trøkker til med fullt øs på «Puritan Cowboys». Stephen forteller om seg selv og funderer rundt sin egen rastløshet og behov for å leve livet sitt slik det føles riktig.

Låten er inspirert av en Europaturné, og har et enormt saftig trøkk.

Tittelsporet henter det hele ned igjen, der en smektende pedal steel bygger opp rundt fundering om livet, verden og hjulene som holder maskinen i gang.

Det ene favorittsporet mitt på platen er «Fairy Tales». Her er det atter fortelleren Stephen Simmons som glitrer. Og det er der han er på sitt aller sterkeste. Tekstene hans har utallige eksempler på enkeltlinjer som er eksepsjonelle. Det er en av styrkene til en god tekstforfatter, når disse små gullkornene dukker opp – å få flettet dem inn i en tekst som spinner rundt linjen og bygger en hel historie.

I denne låten har han sneket inn enda en slik som jeg kommer til å ha i hodet mitt i lange tider. I en vakker historie om kjærlighet, tvil og søken etter det som er ekte og varig.

IT’S AN AWFUL HEAVY BURDEN FOR A FLOWER TO BEAR BY ITSELF

Vi fyrer på alle sylindere igjen, virker han å si til bandet. Et saftig munnspill kombinert med Eric Fritsch på B3 danner trøkket i «Every Time», en annen av mine favoritter. Her er det Springsteen-fan Stephen Simmons som henter frem inspirasjonen fra låtene vi har vokst opp med.

Det er et sideblikk på egne feil og mangler som danner utgangspunkt for teksten, og det faktum at de samme feilene gjøres om og om igjen – men som likevel fører til en form for progresjon og livslærdom.

«The Music Highway» er mitt andre favorittspor på A World Without. Historiefortelleren Stephen forteller om livet som musiker ute på veien. Det er ikke enkelt å få endene til å møtes med musikken som levebrød, og enda vanskeligere er det å finne og holde på kjærligheten. Her er det en liten hendelse i Memphis som er utgangspunkt, og det er tydelig at han har et litt anstrengt forhold til Kongens by. Det er utsøkt innsikt i måten låtskrivere fremstiller seg selv på i teksten, og stemningen som Molly Jewell bringer med seg er virkelig nydelig.

WELL I LIED AND SAID SOON I’D BE BACK IN TOWN
I DIDN’T KNOW THAT THEN, BUT I KNOW THAT NOW
YOU TRUST THE ART AND NOT THE ARTIST I GUESS
CAUSE WHO HE IS IN A SONG IS HIS IDEALIZED SELF.

Det er et heftig rockeband som øser på etter at den stemningsfulle «The Music Highway» toner ut. Låten «One Fast Move» er en enkel liten tekst, men en veldig stor låt. Saftige gitarer og en fet B3 er grunnstammen, og Simmons viser frem bredden i repertoaret sitt.

Tilbake i countrymusikken finner vi «The Silver Moon Saloon». Låten er skrevet sammen med Mando Saenz, og er en klassisk countrylåt i alle aspekter. En helt ok tekst og en fin melodi, men ikke så veldig mye mer enn det.

«Dreamers and Kings» har mye mer å by på. Her er det drømmeren Stephen Simmons som kommer til uttrykk.

I HAVE BEEN A DREAMER
THOUGH I AIN’T BEEN A SAINT
I AM A BELIEVER
AND THAT AIN’T GONNA CHANGE

Stephen Simmons har et varmt forhold til familien. Vi som kjenner ham har både hørt historiene og sett bildene fra familietreff. Og låten «Baby Brother’s Got A Baby Now» er en vakker hyllest til lillebroren som menneske og ikke minst som far. Refrenget som sier «I turned around to look for you / I couldn’t find the boy I knew / Instead there stood a man / with a Father’s hands» er hjerteskjærende vakkert. Hele låten blir utrolig sterk, og han åpner opp og bretter ut sjelen sin på en unik måte. Når han skriver om hvordan faren var trist fordi han ikke kunne være like mye tilstede som han så gjerne ønsket, og det kombineres med at søsteren Stephanie og faren Wade er med og korer så er det gåsehud og tørking av noe vått fra øynene. Dette er rett og slett uendelig vakkert.

I REMEMBER YOU SO UNEASY IN OUR OWN FATHER’S HANDS
I REMEMBER YOU SQUIRMING AROUND AND HIM PROUD BUT SAD
HE WASN’T ALWAYS THERE AND I’VE COME TO KNOW
THOSE EARLY YEARS LEFT A HOLE IN YOU BOTH.

Onkelen Glen Simmons bidrar på platens perfekte avslutningsspor.

«On Top Of The World» har blitt en nydelig låt om håp, glede og fremtid. Stephen, Glen og Molly fletter vokalene i hverandre, akkompagnert av Stephens kassegitar. Det er en fremtidig folkesang-klassiker vi er vitne til, og en perfekt slutt på en enorm plate.

Vi, og spesielt jeg, skriver jo veldig mye om triste menn med kassegitar her på Dust of Daylight. A World Without har blitt en livsbejaende og lett filosoferende hyllest til livet som går sin gang på tross av politikk, religion og brusten kjærlighet. Vi spinner avgårde og lever livene våre, og det er mellommenneskelighet og daglig strev som driver verden videre hver dag. A World Without har blitt en positiv plate som man blir glad av, samtidig som den gir nok substans til ettertanke. Stephen Simmons beste så langt. Denne trenger du i platesamlingen.

Du kjøper den hos Stephen Simmons. Plukk med fordel med deg en bunke av de andre platene hans mens du er innom Bandcampen.

I November kommer han til Norge, og skal spille et knippe konserter rundt omkring i landet. Vi kommer tilbake med full turnélisten når den foreligger.

INDEBANVAN, NL
5 september 2016

STEPHEN SIMMONS-A WORLD WITHOUT *****
Hoogtepunt in zijn oeuvre

Stephen Simmons-A World Without Stephen Simmons — A World Without

Als er iemand symbool staat voor de moderne troubadour is het Stephen Simmons wel. Altijd on the road van stad naar stad met uitsluitend een gitaar als bagage. Hij zingt erover in ‘The Music Highway’. Over dat een stadje soms iets heeft dat hij er langer wil blijven. Maar de troubadour moet verder. Op zoek naar nieuwe verhalen voor zijn liedjes.

Op zijn nieuwe album “A World Without” houdt Stephen Simmons het soms dichtbij (‘Baby’s Brother Got A Baby), maar in ‘On Top Of A World’ spreekt hij ons allemaal aan.

A world without art has no hope

Er is wat maatschappijkritiek, literair verpakt, maar wat centraal staat zijn de prachtige verhalen. Zoals in ‘Fairy Tales (The Flower’s Burden)’ waarin een serveerster eerst van zichzelf moet leren houden voordat ze zichzelf toe kan staan verliefd te worden.

“A World Without” staat boordevol prachtige melodieën die je de verhalen intrekken die, zo klinkt het, geschreven ‘moesten’ worden. Het maakt van dit 10e studioalbum een hoogtepunt in het oeuvre van Stephen Simmons. Van hoeveel artiesten kan dat gezegd worden?

ROCKTIMES DE

Stephen Simmons / A World Without – CD Review
November 2016 von Wolfgang Giese
Künstler: Stephen | Simmons Label: Blue Rose Records Musikstil: Folk, Singer/Songwriter
Stephen Simmons/A World Without
Stephen Simmons frönt dem Folk Rock, stark an den Wurzeln orientiert und mit einem überwiegenden Anteil des Feelings vieler Singer/Songwriter-Produktionen. Diese Platte ist sein zehntes Studio-Album.
Nach einer romantischen Piano-Einleitung von Molly Jewell startet die Riege der Songs. Diese basieren auf fiktiven und realen sowie autobiografischen Ereignissen. Wie ein roter Faden zieht sich eine ganz besondere Stimmung durch den Verlauf der Platte. So denke ich dann oft an die Musik von Jackson Browne, dessen Ausdruck, auch gelegentlich stimmlich, spiegelt sich in manch einem Song wider.
“Puritan Cowboys” rockt dann etwas, vielleicht in Richtung John Mellencamp oder Tom Petty, auch Songs wie “Every Time” oder “One Fast Move” sind kraftvoller dargeboten als der überwiegende Teil der Platte, denn zumeist bewegen sich die Kompositionen im Bereich ruhiger und angenehmer Klänge.
Ganz besonders wunderschön ist der Titelsong.
An “Hearts On Fire” von Bruce Springsteen erinnert mich “The Music Highway”, allerdings hier ein wenig entschleunigt und sehr folkig und ruhig.
Alles in Allem ist eine sympathische Atmosphäre entstanden, die zum Verweilen einlädt, ja, man kann die Stücke ganz entspannt genießen. Die Balance verschiedener Stimmungen ist gelungen und die Instrumentierung umspielt den Gesang wirklich sehr passend.
Einige Favoriten haben sich nach dem einen oder anderen Hördurchgang herauskristallisiert: Einmal ist “West” für mich ein Höhepunkt, ein Paradebeispiel für einen wirklich wunderschönen Song, und dann besticht “Dreamers And Kings” auch als sehr schön folkinspiriertes Lied. Seine Botschaft bringt Simmons stets überzeugend zu Gehör.

HOOKED ON MUSIC DE

Es mag weltfremd sein, immer noch daran zu glauben, das sich gute Musik letztlich durchsetzt, wenn es auch, wie beim “gefühlt” zehnten Album des aus Tennessee stammenden Troubadour, Songwriter und Americana-Juwels Stephen Simmons wahrscheinlich wieder nicht der Fall sein wird.

Jahreslanges Touren auf Klein- und Kleinstbühnen, als Band oder Solo geben reichlich viel Textstoff für unendlich viele Songs wie West, das mit schneidiger Lapsteel und der charmant gezupften akustischen Gitarre schon mal ein fettes Ausrufezeichen zu setzten weiß.

Als ich Stephen Simmons vor einigen Jahren im Vorpogramm der US RAILS sah, merkte man die Lust, das Publikum mit kleinen augenzwinkernden Geschichten und Anekdoten zwischen den meist melancholischen Songs zu unterhalten und ich hörte den Kommentar zweier Damen “mittleren” Alters: “Ach, den würde ich auch nicht zurück auf die Strasse jagen!”, und deren Bereitschaft, ihn wohl als Schwiegersohn in Spe sofort adoptieren zu wollen.
Und das macht vielleicht seinen Wiedererkennungswert aus, dieses joviale, teils lausbübische Auftreten, seine bisweilen auch zurückhaltend sympathische Art, die Interaktion mit dem Publikum zu suchen.

Stephen Simmons kann das gesamte Songwriter-Universum aus dem Handgelenk schütteln. Seine warme Baritonstimme verleiht Songs wie Puritan Cowboys, die in sattelfesten Country-Rock Gefilden reiten, das gewisse Etwas. Eine feine Country-Nummer wie Fairy Tales schaltet dann auch mal zwei Gänge zurück, brilliert in schönster Songwriter-Manier und lässt seinen markanten “Flow” mittels ausgesucht schöner Harmony Vocals von Molly Jewell zur Geltung kommen.

Die gute Molly setzt ihre zarten Harmony Vocals auch bei weiteren zurückgenommenen Songs wie On Top Of The World oder dem erstaunlich forschen Everytime gewinnbringend ein und rundet ein treffliches Americana-Album mit viel Tiefgang, Reife und zwischenzeitlichem Szenenapplaus glänzend ab. Eine wirklich empfehlenswerte Platte.

WRITTEN IN MUSIC

STEPHEN SIMMONS – A WORLD WITHOUT ****
Door Cis van Looy op 20 september 2016

In Woodburry, een slaperig oord in centraal Tennessee vormde de plaatselijke countrymuziek de soundtrack van Stephen Simmons’ jeugdjaren. Ondertussen leidt het repertoire dat tien langspelers omvat naar omzwervingen aan de beide kanten van de Atlantische Oceaan. De echte doorbraak naar het grote publiek blijft tot dusver uit, dat beseft de songsmid beter dan wie ook. Op de opvolger van The Big Show komen naast het meer ingetogen akoestische werk stevige, naar rock lonkende passages aan bod.

Na een fraaie intimistische instrumentale inleiding van en door zijn vertrouwde pianiste volgt West, zo’n typische verhalend relaas waarin teruggeblikt wordt op gebeurtenissen die plaatsvonden tijdens zijn omzwervingen. Ook de overige leden van Simmons vaste tourband zijn van de partij, evenals de vertrouwde co- producer en gitarist Eric Fritsch en dat is merkbaar in Puritan Cowboys een behoorlijk stevige folkrocker die met een geleende riff enigszins schatplichtig is aan Tom Petty. One Fast Move knalt eveneens uit de luidsprekers wellicht in de hoop om een ruimer publiek aan te spreken. Every Time leunt sterk aan bij Springsteen en dat heeft heus niet alleen met die harmonica te maken.

Ongetwijfeld leuk om tijdens de concerten te beleven. Gelukkig blijft er nog ruimschoots plaats over voor meer introvert troubadourswerk, de titelsong is er een van en de semi- akoestische ballade The Music Highway is zo’n voltreffer over het vluchtige (liefdes) leven ‘on the road’. Silver Moon Saloon met piano en harmoniërende backup van Molly en de het bijhorende pedalsteel is een pareltje dat Simmons samen met de eveneens in Nashville residerende Mando Saenz componeerde.

Het tedere Baby Brother’s Got a Baby Now is een ietwat pathetisch maar oprecht eerbetoon aan het warme familieleven met vocale bijdragen van Simmons’ vader en zuster en een nonkel. On Top Of The World is een afsluiter van verfijnde Western signatuur. Stephen Simmons is een van de genodigden op het podium van Ramblin Roots en Roots In The Woods tijdens zijn Europese tour in oktober.